Broken Visions

„Rzeczywistość to część wyobraźni na którą wszyscy się zgadzamy.”

Kiedy samolot Sayuri awaryjnie ląduje w Rosji, dziewczyna podnosi z ziemi coś, co wygląda jak zwykła bransoletka. Kilka dni później w Warszawie gaśnie prąd, a w jej głowie odzywa się głos, który nazywa siebie Wielkim Panem i Władcą.

Uszkodzony statek kosmiczny, nanoboty w jej krwiobiegu, a ona — czy tego chce, czy nie — właśnie została kapitanem. Puszek jest irytujący, niebezpieczny i absolutnie nie zamierza jej słuchać.

Aleks to jej przyrodni brat — syn tego samego ojca i jego obecnej żony. Jest zdystansowany, kąśliwy i wyraźnie niezadowolony, że Sayuri nagle pojawiła się w ich domu. Nina to matka Aleksa i żona ojca Sayuri. Nie ukrywa, że dziewczyna nie jest tu mile widziana. Dla niej Sayuri jest żywym przypomnieniem tego, że mąż ją zdradził. W domu panuje niezręczna, pełna napięcia atmosfera, a Sayuri czuje się obca zarówno w nowej rodzinie, jak i w polskiej szkole.

Tymczasem gdzieś nad miastem unosi się coś, czego nie powinno tam być. Puszek — system, który steruje statkiem — jest irytujący, protekcjonalny wobec ludzi i absolutnie nie zamierza jej w pełni słuchać, chociaż formalnie musi ją chronić. Sayuri ma siedemnaście lat. Jest nienaturalnie głodna, zdezorientowana i naprawdę chciałaby, żeby to wszystko okazało się tylko złym snem po śmierci matki i nagłym wyjeździe z Japonii. Niestety — nie jest.