Obraz dziecka

Patryk każdego dnia wraca do domu tą samą drogą. Przez park pełen starych modrzewi, wśród gasnących latarni i cieni, które nie pytają o zgodę. Żyje obok własnej rodziny, zamknięty w rutynie, w świecie bez barw i bez miejsca na marzenia, które kiedyś były wszystkim.

Pewnego wieczoru spotyka dziewczynkę. Ma jasne włosy, chabrowe oczy i spojrzenie zbyt mądre jak na swoje lata. Pojawia się nagle, znika bez śladu, wraca każdego dnia – jakby park był jej domem, a on jedynym, który potrafi ją zobaczyć.

Z każdym kolejnym spotkaniem Patryk odzyskuje coś, co dawno utracił. Radość. Wrażliwość. Potrzebę tworzenia. I świadomość, że nawet najgłębszy smutek może być mostem – nie końcem.

To opowieść o stracie, pamięci i miłości, która nie znika, nawet gdy wydaje się, że wszystko zostało już utracone.