Pamiętnik Smutnej Królewny

Dwa lata szczęścia potrafią uśpić czujność. Wiktoria wierzy, że wygrała swoje „żyli długo i szczęśliwie”: matura zdana, wakacje w siodle, Gabriel obok, plany rozpisane jak kalendarz zawodów. A potem przychodzi burza — dosłownie i metaforycznie — i jednym krzykiem na trasie krosu kończy się wszystko.

Śmierć Gabriela rozrywa ją od środka. Świat traci kolory, ciało odmawia posłuszeństwa, a pamięć zostaje pełna przedmiotów, które bolą: jego iPod, plakat z wieżą Eiffla, zapach deszczu. Gdy Wiktoria przestaje sięgać po życie, Daniel wyciąga ją z pustki siłą —  z ciszy, z łóżka, z tego miejsca w głowie, gdzie już się nie wraca.

Londyn okazuje się nie tyle ucieczką, co próbą: nowa uczelnia, obca dziewczyna, przypadkowe zagrożenie w zaułku, słowa wypowiedziane za rogiem, które przewracają wszystko do góry nogami. Wiktoria zdaje sobie sprawę, że tym razem nie może stracić kolejnej osoby, która trzyma ją przy życiu.

To część o żałobie, winie i o tym, jak trudne jest pozwolić sobie na oddech, kiedy serce wciąż należy do kogoś, kogo już nie ma.

Tomy serii

• Pamiętnik Królowej Lodu
• Pamiętnik Miss Wiosny
• Pamiętnik Smutnej Królewny