Rozdziały
-
„Quem di diligunt, adolescens moritur” Prolog Rozejrzałam się zdezorientowana. Ze wszystkich stron otaczały mnie gwiazdy, a ja czułam się jakbym stała na szkle. Widok był niesamowity! Zapierał dech w piersiach. Nocne niebo było dosłownie wszędzie, tylko że… nie było tu nic innego. Czy tak właśnie wygląda wieczność? Nie pamiętałam własnej śmierci, ale byłam pewna, że umarłam. Zawsze taka samotna, przez nikogo niekochana, przez całe życie nieszczęśliwa. Jeżeli…-
23,3 K • Completed
-
-
Niebo było pochmurne. Zanosiło się na deszcz. Amy wyszła z domu raźnym krokiem. Nie mogła spóźnić się do szkoły. Pierwsza klasa to nie przelewki, a ona jeszcze miała coś do załatwienia. Na ganku stał Rafał, student, który wynajmował u nich pokój. Przebiegła koło niego jak błyskawica, jedynie machając mu na pożegnanie ręką. Mimo, że zawsze był dla niej miły, nie przepadała za nim. Nie była pewna czy sprawiały to jego złociste, kręcone włosy, czy zawsze elegancko…-
25,2 K • Ongoing
-
-
To był już koniec, a ja zamiast smutku czułam wyłącznie ulgę. Tego wieczoru, bajecznie pijana, tańczyłam na plaży do utraty tchu. Potem, w pustym o tej porze roku, nadmorskim mieszkaniu moich rodziców, zasnęłam, żeby już nigdy więcej się nie…-
54,0 K • Ongoing
-
-
Myśliwskie tradycje w Kirgistanie, małym, graniczącym z Chinami państwie, są ciągle żywe. Nicolai należał właśnie do tego zacnego grona osób aktywnie polujących. Był jednym z najlepszych. Owiany legendą człowiek żył jedynie dla swoich dwóch zamiłowań – myślistwa i dziewięcioletniej wnuczki, Elizy. W tym roku dziewczynka spędzała u niego całe wakacje. Starszy człowiek był wniebowzięty. Na tradycyjny festiwal w Bokonbajewie przybywają myśliwi z całego kraju, by…-
12,3 K • Completed
-
-
Gniew, rozpacz, bezsilność. Czy może być coś gorszego od utraty dziecka? Jest potężna, niezwyciężona, jest królową, a mimo to, tak jak wszyscy inni mieszkańcy Baśniowych Krain, musi się poddać prawom magii. Stoi teraz w oknie i spogląda w dół na zamkowy dziedziniec, na sylwetkę małej, ubranej w szarą sukienkę dziewczynki, której niczego nie pozwolono zabrać ze sobą. Nie ma odwagi, by wyjść, brakuje jej siły, by się pożegnać. Mroczna rozpacz rozdziera jej serce i…-
11,0 K • Completed
-
-
Kosa nie jest typową bronią. Właściwie to nawet naostrzona z dwóch stron jest narzędziem dość nieporęcznym. Nie przeszkadzało mu to jednak. W półmroku kaptura błysnęły lodowato-niebieskie oczy, jedyny wyraźny punkt na bladej twarzy. Czarne, potargane włosy wymykały się spod materiału, a sylwetka — smukła, wytrenowana — poruszała się z cichą, drapieżną gracją. Lubił, gdy postrzegano go jako mrocznego żniwiarza. W końcu tego od niego oczekiwano, czyż nie? Czarna bluza z…-
62,9 K • Ongoing
-
-
Pierwsze spotkanie Zauroczenie. Zachwyt. Euforia. Gdy ją ujrzał, to było jak wybuch supernowej. Tak rodzą się gwiazdy. Z trudem nad sobą zapanował. Chciał ją tulić w ramionach. Całować. Dotykać. Kiedy zobaczył jej towarzysza, to było jak kubeł lodowatej wody. Trzymali się za ręce. Nie! Nie! Nie! – Sebastianie? – Matthias położył mu rękę na ramieniu. Chłopak spojrzał na niego błędnym wzrokiem. – Słucham? – zapytał nieobecnie. – Coś się stało? Stoisz jak słup…-
14,4 K • Ongoing
-
-
Piąte spotkanie Neapol, Rzym, Wenecja. Obce miasta zlewały się w jedno, wspólne wspomnienie. Wąskie, urokliwe uliczki, które w normalnej sytuacji wzbudzały by w niej zachwyt. Zabytkowe budynki, sklepy z pamiątkami. To wszystko nie miało teraz najmniejszego znaczenia. Patrick nie żył, a była to jej wina. Jej i tego koszmarnego, paraliżującego zauroczenia. A jednak… gdy tylko pomyślała o Sebastianie czuła drżenie na całym ciele. Marzyła o tym by być blisko niego. Pragnęła znów…
-
14,4 K • Ongoing
-
-
Ósme spotkanie Obudziła się. Śniły się jej koszmary. Usiadła na łóżku. Znajdowała się w urządzonej w szarej tonacji sypialni. Dopiero po chwili dotarło do niej gdzie jest i co się wydarzyło. Maven! Musiała go odnaleźć. Nie miała pojęcia, dlaczego nią samą nikt się nie zainteresował. Niejasno zdawała sobie sprawę, że musiała to być zasługa chłopaka, który ją poprzedniego dnia schwytał i przyprowadził tutaj. Gdziekolwiek to „tutaj” by nie było… – Nie śpisz…
-
14,4 K • Ongoing
-
-
Mężczyzna wolnym krokiem idzie przez park. Mimo, że rosną tu przepiękne, stare modrzewie, nie rozgląda się dookoła. Zbliża się wieczór, słońce zaszło już jakiś czas temu i teraz drogę oświetlają jasne latarnie. W pewnym momencie wszystkie gasną. On tego nie zauważa. Jest pogrążony we własnym świecie. Idzie dalej. Potyka się, mimo, że nie należy do niezdarnych osób. Traci równowagę. Upada na lekko błotnistą, nie do końca ubitą ziemię. Przeklina cicho, zauważywszy, że…-
1,4 K • Oneshot
-
- Previous 1 … 36 37 38 39 Next
