Rozdziały
-
Nazywam się Aaliya Arashi. Mam pięć lat. Mieszkam w przepięknym pałacu z białego kamienia, który mieni się w promieniach słonecznego światła. Jestem córką księżnej Sereny Arashi i księcia Akihiko Arashi, co czyni mnie księżniczką. Moi rodzice są władcami Wysp Lua, które są rozrzucone na Oceanie Turkusowym, niedaleko wybrzeża kontynentu, na którym mieści się Imperium. Można więc powiedzieć, że jesteśmy sąsiadami. Do Księżycowego Miasta, stolicy Imperium, jest blisko, a…-
28,8 K • Completed
-
-
W podróży. Emiyo Zaskoczona spojrzałam na Aarona, który zatrzymał się przed otwieranymi przez Kei’a drzwiami i stanął z boku, jakby nie miał zamiaru wchodzić do środka. - Zostajesz tutaj? - spytałam z lekkim niedowierzaniem. - Ufam osądowi Raidena - odezwał się obojętnym tonem. - Poczuję, gdybyś znalazła się w niebezpieczeństwie. Przyjrzałam mu się nieco uważniej. Byłam ciekawa ile ma lat. W porównaniu do niego, ze swoimi humorami i widzi mi się czułam się jak…-
23,3 K • Completed
-
-
Ten, w którym pojawia się Strażnik. Emiyo Siedziałam na kanapie, z podkulonymi nogami, otulona jego czarną koszulą. Zaintrygowana poznawaniem nowych smaków, próbowałam kolejnych, nieznanych mi owoców. Żółty i maleńki, o owalnym kształcie, smakował jakby ktoś zmiksował kaki z malinami. Z kolei różowy z białym miąższem do złudzenia przypominał mi gęstą, posłodzoną miodem kaszę manną. Nieco rozbawiony Raiden z zaciekawieniem obserwował moje reakcje na kolejne obce mi dotąd…
-
23,3 K • Completed
-
-
Ten, w którym Księżniczka bierze ślub z Imperatorem. Raiden Od samego początku wiedziałem, że to bardzo zła decyzja, a jednak uparcie brnąłem w tym bagnie. To wsparciu Bogini zawdzięczałem swoją obecną pozycję i nieposłuchanie jej choćby najbardziej enigmatycznych szeptów, nie byłoby najmądrzejszą decyzją. Natomiast ona kazała mi przybyć do tego zapyziałego kraju i poślubić księżniczkę, która mnie nienawidziła. Nie miałem na to najmniejszej ochoty, a mimo to, wiedziałem…
-
23,3 K • Completed
-
-
„Quem di diligunt, adolescens moritur” Prolog Rozejrzałam się zdezorientowana. Ze wszystkich stron otaczały mnie gwiazdy, a ja czułam się jakbym stała na szkle. Widok był niesamowity! Zapierał dech w piersiach. Nocne niebo było dosłownie wszędzie, tylko że… nie było tu nic innego. Czy tak właśnie wygląda wieczność? Nie pamiętałam własnej śmierci, ale byłam pewna, że umarłam. Zawsze taka samotna, przez nikogo niekochana, przez całe życie nieszczęśliwa. Jeżeli…
-
23,3 K • Completed
-
-
„Mała, smutna królewna, której rozbawić nigdy nie mógł nikt. Mała, smutna królewna, której już dawno uśmiech z buzi znikł.” Natalia Kukulska Dwa lata później… Dwa lata mojego życia upłynęły jak w bajce. Miałam swojego księcia na białym koniu, najlepszą przyjaciółkę i nawet mama mniej pracowała, a częściej przebywała w domu. Co prawda tęskniłam za przyjacielem, ale widywaliśmy się w każde wakacje i ferie. To znaczy ja jeździłam, a raczej latałam samolotem do…-
8,3 K • Completed
-
-
14 lutego, piątek Nie ma czegoś takiego jak miłość. Istnieją zauroczenia i burze hormonów, łzy i chwile radości, ale miłość jako taka nie istnieje, a ja wiedziałam o tym od zawsze. Bo gdyby istniała, to czy ja też nie powinnam się kiedyś zakochać? A tak, wszystko co mi pozostało to ta okrutna, pełna satysfakcji i upojenia zabawa. Gra w rujnowanie chłopakom życia. Uśmiechnęłam się do siebie. Nigdy nie miałam z tym problemów. Moja idealna figura, szczupła talia, odrobinę…-
8,8 K • Completed
-
-
Dopiero, gdy z powrotem znajduję się we Dworze Orchidei czuję, jak ulatuje ze mnie całe napięcie. Nie sądziłam, że to możliwe, ale przeklęte wilki sprawiły, że teraz dziedziczki nienawidzą mnie jeszcze bardziej. Kamerdyner otwiera nam drzwi, a potem oddala się, by przygotować kolację. - Nie ma tu służby? - pyta zaskoczony Alexei. Przecząco kręcę głową. - Został tylko Martin, pozostali bali się dla mnie pracować - wyjaśniam niechętnie. - Kup niewolników - sugeruje…-
8,4 K • Ongoing
-
-
Suri Nie potrafiła wyjaśnić gdzie jest ani jak się w tym miejscu znalazła. Stała na jakimś wzgórzu, w dole rozciągał się las. Wszystko jednak było szare i nierzeczywiste. Nie czuła na skórze nawet najlżejszego podmuchu wiatru. Nie odzywały się owady ani ptaki. Nie było ciemno, jak w nocy, ale nie było też jasno. Może to taki dziwny sen, pomyślała dziewczyna, z którego zaraz miała nadzieję się obudzić. Pamiętała tylko, że wyszła wieczorem z pokoju, żeby się przewietrzyć,…-
62,9 K • Ongoing
-
-
~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ I ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ Istnieje wiele podobnych do siebie miast, a w każdym z nich można zobaczyć dzielnice pełne starych obdrapanych kamienic, dziurawych ulic i szarych podwórek z samotnymi trzepakami i niechlujnie stojącymi pojemnikami na śmieci. W takim właśnie miejscu dorastała Eliza. Dziewczyna była ładną, szczupłą blondynką o niebieskich, smutnych oczach. Jej rodzina zajmowała niewielkie trzypokojowe mieszkanie. Nigdy nie było jej dane poznać swojego ojca, a…-
60,0 K • Completed
-
- Previous 1 … 5 6 7 … 39 Next
