Łuski Czarnego Smoka

POV: budzisz się jako ta toksyczna antagonistka z grze otome „Wojna Serc”, która w 90% route’ów dostaje mieczem w plecy.

Tylko że teraz widzisz paski afekcji na żywo. Fienna ma już 95% i przykleja się do ciebie jak rzep z terapią „bądźmy najlepszymi przyjaciółkami”. Ashton (Czarny Rycerz, chodząca śmierć) spada do -99%, chwyta cię za włosy, przyciska do ściany i warczy, że chcesz go użyć do dorwania się do księcia-yandere, którego ty sama chcesz za wszelką cenę unikać.

Akademia? Żywy budynek, który czyta ci w myślach i podsuwa dokładnie to, czego nie chcesz. Pokój z wredną arystokratką? Proszę bardzo. Plan dnia zmienia się sam? Oczywiście, że będzie fajnie.

Jedyny safe zone to Ian –  milczący chłopak z magią ognia i bliznami, którego w grze w ogóle nie było, choć czasem wkurza cię, że nie ma swojego paska.

Slow burn tak powolny, że boli. Reverse harem tak niebezpieczny, że można umrzeć od jednego złego spojrzenia.

W tym świecie antagonistki nie dostają happy endu. Chyba że sama go sobie wywalczysz.

Łuski Czarnego Smoka – czasem, żeby przeżyć, trzeba spalić cały kanon, a przy okazji może uda się też ocalić główną bohaterkę, przed bohaterami, których nigdy nie chciałabyś spotkać w realu.